[ وَأَمَّا لِباسُ الظَّاهِرِ فَنِعْمَةٌ مِنَ اللّهِ تَعالى يُسْتَرُ بِها الْعَوْراتُ وَهِىَ كَرامَةٌ أَكْرَمَ اللّهُ بِها ذُرِّيَّةَ آدَمَ عليه السلام ما لَمْ يُكْرِمْ بِها غَيْرَهُمْ وَهِىَ لِلْمُؤْمِنينَ آلَةٌ لِأَداءِ مَاافْتَرَضَ اللّهُ عَلَيْهِمْ ] لباس ظاهر نعمت الهى با توجه به موقعيتى كه انسان در ميان موجودات زمين و بلكه موجودات عالم دارد ، اگر از نعمت لباس ظاهر محروم بود چه مىكرد و چه صحنه‌اى در زندگى داشت و حيات پرقيمت و اصيل او به كجا مىكشيد ؟ ! لحظه‌اى فكر كنيد و در نظر بگيريد كه اگر ميدان زندگى كه داراى همه چيز است ، تنها از لباس ظاهر خالى بود ، مسئلهء پاكىها و فضايل چه مىشد و آيا نسيم تربيت جاى وزيدن داشت ؟ امام صادق عليه السلام مىفرمايد : لباس ظاهر نعمتى است از حضرت حق به سوى انسان كه با آن عيوب و عورات آدمى پوشيده مىشود و اين لباس ظاهر كرامت الهى است كه فرزندان آدم را به آن گرامى داشته ، كرامتى كه غير آدمى زاد را به آن آراسته نفرموده است و اين لباس براى مردم مؤمن وسيلهء اداى واجبات خداست . اسلام كه در تمام جوانب حيات مقرراتى بس پرارزش وضع نموده و نقطه‌اى از نقاط زندگى بشر را از هنگام ولادت تا مرگ از نظر دور نداشته و مسأله‌اى نبوده مگر